polskie centrum bizarro

Źli Ludzie – Ekipa Projektu

Tutaj znajdzie się garść informacji o osobach animujących polskie Bizarro.

— 

OBIEKT: Dawid Kain

Lokalizacja: Kraków

Styl bizarro: literatura wywrotowa

Publikacje: liczne i śmieszne, ostatnio np. powieści „Gęba w niebie” (2010 r.) i „Za pięć rewolta” (2011 r.) oraz napisany z Kazkiem Kyrczem zbiór opowiadań „Chory, chorszy, trup” (2011 r.)

Opis: „duży a głupi” – jak powiedział o nim kiedyś William Shakespeare

Wpływy: Beckett, Borges, Burroughs, Cronenberg, Cobain, Danielewski, Dick, Ellis, grzybki halunki, Hall, kaszka smakija, Keret, Koja, napój mountain dew, Reznor, South Park, Vonnegut, widok jeży, radośnie toczących się po zboczach o zachodzie słońca, Wojaczek, worki na ofiary.

— 

OBIEKT: Kazimierz Kyrcz Jr.

Lokalizacja: Kraków city, blisko Wisły.

Informacje dodatkowe: Pracuje w mocno zhierarchizowanej firmie, więc naturalną koleją rzeczy nienawidzi wszelkich szufladek, łatek i donosicielstwa. Opublikował kilka książek wspólnie z Dawidem Kainem, Łukaszem Radeckim i Robertem Cichowlasem. Na podstawie opowiadania „Głowa do kochania”, którego jest współautorem, Amerykanin Van Kassabian nakręcił obcojęzyczny film „Head to Love”.
Prywatnie mąż i ojciec (dwukrotnie – w sensie ojciec, nie mąż). Nigdy nie był na wojnie, z czego jest bardzo zadowolony. Strzela dobrze, ale tylko na strzelnicy. Jak dotąd nie zabił żadnego człowieka, liczy na to, że tak już zostanie. Zapewne jest w Polsce kilka osób, które również mają taką nadzieję.

Plany literackie: Kolejne publikacje nastąpią. Regał o wzmocnionej, tytanowej konstrukcji został już zamówiony jakiś czas temu (plany Poczty Polskiej póki co nieznane)

Coś jeszcze: Orędownik twórczości Kathe Koji, niepoprawny fan The Cure.

OBIEKT: Marek Grzywacz

— 

Lokalizacja (przewidywana): Polska, okolice Warszawy

Jednostki chorobowe: schizoidalna tendencja do kreacji urojonych rzeczywistości, uzależnienie od Internetu, chroniczna skłonność do udostępniania jak największej ilości własnych wytworów.

Styl przekazu klasy „bizarro”: niedookreślony, przewidywalna słabość do środków z rodzaju „krew, flaki i mnóstwo perwersji”.

Przejawy działalności: odnotowano wzmożoną falę publikacji publicystycznych w czasopismach Nowa Fantastyka, Torii oraz Grabarz Polski, prowadzi dziennik w celu katalogowania zbliżonych przypadków pochodzących ze środowiska cybernetycznego, dostępne liczne przykłady przekazów fikcyjnych w różnych lokacjach internetowych.

Obsesje: Lovecraft, Dick, Barker, Kōji Suzuki, Junji Ito, kino wysokich i niskich lotów, retro science-fiction, ero-guro, splatterpunk, horror cielesny, fetysze, zaburzenia psychiczne, strony rzeczywistości poza percepcja ludzką, metamorfozy, ułudny charakter istnienia, dziwny humor.

Zalecenia: postępować z ostrożnością – w środowisku naturalnym raczej bierny, skryty i niegroźny; w przypadku uzyskania przez obiekt dostępu do klawiatury zaobserwowano podejrzanie wzmożoną aktywność.

— 

OBIEKT: Darek Barczewski

— 

Lokalizacja: Zgierz nad Łodzią

Styl bizarro: niewykluty (i dobrze dla tak zwanej „reszty świata”)

Cechy szczególne: cliffhanger – zawieszony niczym pająk pomiędzy twórcą a odbiorcą, specjalizuje się w recenzowaniu, krytkowaniu i ogólnie rzecz biorąc robieniu szumu oraz udawaniu, że jest potrzebny. Z niewiadomych względów jakoś mu się to udaje. Stały współpracownik Gildii Literatury (paręset recek na koncie) oraz względnie świeży nabytek Qfantu (kilka artykułów).

Podejście do literatury: konsument ostateczny – zadrukowany papier, obok protein, tłuszczów i węglowodanów stanowi niezbywalny składnik jego diety. Coś tam pisze od czasu do czasu, ze skutkiem marnym (do dziś nie odnaleziono pechowca, który przeczytał trzy jego opowiadania pod rząd). Coś tam fotografuje, ze skutkiem jeszcze marniejszym.

h
h

ryba

OBIEKT: Karol Mitka

Lokalizacja: Olkusz

Styl bizarro: Zaawansowana ekskrementoza. Miłośnik plugawości wszelakich. Nie szanuje żadnego tabu, potrafi sobie robić jaja dosłownie ze wszystkiego.

Cechy szczególne: Rzucająca się w oczy zakazana ryża morda. Z wyglądu przypomina zaniedbanego lumpa, więc łatwo go pomylić z bezdomnymi menelami podmostowymi. Miłośnik filmów TROMY, serialu South Park i opowiadań Roberta E. Howarda.

h
h

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: